ตอนที่ 97 การฝึกเดินทางไกล 1

กว่าเฮ่อยวี่เฉินจะรับคีย์การ์ดห้อง อาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อย ก็เพิ่งจะมีเด็กฝึกโซซัดโซเซมาถึง

เวลานี้เป็นเวลาสิบเอ็ดโมงครึ่งแล้ว

ขาทั้งสองข้างของแต่ละคนราวกับถูกถ่วงด้วยตะกั่ว ทุกครั้งที่ยกก้าวต้องใช้เรี่ยวแรงทั้งร่างกาย

สองขาขยับก้าวสลับไปข้างหน้าราวกับหุ่นยนต์ ช่วงก้าวสั้นกุดจนน่าเวทนา

ทุกคนอยู่ในท่าทางเดียวกันหมด โน้มตัวไปข้างหน้า สองแขนทิ้งดิ่งข้างลำตัวอย่างไร้เรี่ยวแรง แกว่งไหวเบาๆ ตามจังหวะก้าวเดิน ไร้สติที่จะออกแรงแกว่งแขนช่วยพยุงร่างตั้งนานแล้ว

"อย่าเพิ่งรีบนั่ง ถ้าเดินไม่ไหวจริงๆ ให้ยืนพักสักแปบ"

พอเห็นว่าถึงจุดหมายปลายทางแล้ว ทุกคนก็ต่างพากันถอดใจหมดแรงคิดจะทิ้งตัวลงกองกับพื้น เฮ่อยวี่เฉินส่ายหน้าแล้วเอ่ยเตือน