ตอนที่ 67 โชว์กับโชว์

"พี่เฉิน พี่ไปเข้าห้องน้ำทำไมตั้งนาน หรือว่า..." สายตาเจ้าเล่ห์เหลือบมองลงไปท่อนล่าง

คำว่า "ไตเสื่อม" จ่ออยู่ริมฝีปากรอมร่อ

เฮ่อยวี่เฉินยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ เป็นลูกผู้ชาย จะยอมให้ใครมาสงสัยว่า "ไม่ไหว" ได้ยังไง

เขาดีดนิ้วใส่หน้าผากเจียงเสี่ยวเหย่อย่างแรง แล้วก็ไม่เว้นลู่เย่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เช่นกัน ทั้งสองคนร้อง "โอ๊ย!" เสียงหลงสะท้อนลั่นไปตามทางเดินที่ว่างเปล่า เจือด้วยความเจ็บปวดและความน้อยใจเต็มเปี่ยม

จากนั้นก็พร้อมใจกันเอามือกุมหน้าผากตรงที่โดนดีดไว้แน่น ย่อตัวลงนั่งยอง ๆ โดยไม่รู้ตัว ปากยังพร่ำบ่นพึมพำอะไรบางอย่าง คล้ายกำลังตัดพ้อถึงความเจ็บปวดที่จู่ ๆ ก็ได้รับ

"โอ๊ย! พี่เฉิน ผมยังไม่ได้พูดอะไรสักคำเลยนะพี่!"

โดนลูกหลงแท้ ๆ