กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Minibunny
"หนึ่ง สอง สาม มนุษย์ไม้"
ทุกคนยืนโอนเอนไปมา ไป๋สวี่หนานที่โดนประกบอยู่ตรงกลางระหว่างเฮ่อยวี่เฉินกับหยวนเฟยรู้สึกว่าตัวเองเหมือนไส้ที่โดนประกบอยู่ในโร่วเจียหมัว เหมือนชีสในแซนด์วิช เหมือนเบอร์เกอร์ในเบอร์เกอร์คิง...
สรุปสั้น ๆ คือใกล้จะโดนบี้จนแบนเป็นแผ่นนกยูงอยู่รอมร่อ
แล้วจังหวะนี้ข้างหัวยังจะมีคนตะโกน "มนุษย์ไม้" อยู่อีกเรอะ?
บ้าอะไรวะเนี่ย! จะมาเคร่งครัดในหน้าที่อะไรตอนนี้!
หัวของไป๋สวี่หนานติดแหง็กอยู่ระหว่างหัวเข่าของหานจี้หมิงกับสือหลาน ต้องเอาชีวิตรอดในซอกหลืบ เขาพยายามจะหันหัวไปด่าสักสองสามคำอย่างยากลำบาก ทว่าใจสู้แต่กายไม่ไหว ใบหน้าหล่อเหลาถูกเบียดจนปากเบี้ยวตาเขไปหมด
"พี่... พี่เฉิน... แขนผมจะหักแล้ว!"
แขนของลู่เย่ที่ถูกดึงไว้แดงเถือกไปหมด ก้นส่ายดุ๊กดิ๊กไปมาซ้ายทีขวาทีเพื่อทรงตัว