เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Minibunny
หลับสบายตลอดทั้งคืน
ในวันหยุดสองวันที่หาได้ยาก เด็กฝึกหลายคนต่างเลือกที่จะนอนตื่นสาย
ส่วนใหญ่เป็นเด็กอายุยังไม่ถึงยี่สิบ ปกติมีวินัยในตัวเองได้ขนาดนั้นก็ถือว่าไม่ง่ายแล้ว
เฮ่อยวี่เฉินตื่นนอนตอนเจ็ดโมงเช้าเหมือนปกติ
เมื่อคืนกลับมาถึงตึกก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว เขาถามหลี่เจียถงเกี่ยวกับอาการของหานจี้หมิง จึงได้รู้ว่าเด็กนั่นตรวจร่างกายเสร็จแล้ว ยืนยันว่าเนื้อเยื่ออ่อนบริเวณช่องท้องฟกช้ำ ไม่ได้รับบาดเจ็บรุนแรงไปมากกว่านั้น
ตอนนั้นดึกเกินไปเลยไม่ได้ไปดู อาศัยช่วงเวลานี้ที่ว่างอยู่แวะไปดูสักหน่อย
"พี่เฉิน?" หานจี้หมิงชะโงกหน้าออกมาจากห้องน้ำ รอบปากเต็มไปด้วยฟองยาสีฟัน ผมเผ้าชี้ฟูเหมือนฝอยขัดหม้อ ดูไปแล้วก็คล้ายกับผมหยิกหยองของไมโล น่ารักน่าเอ็นดูแบบมึนๆ
เฮ่อยวี่เฉินรอจนเขาล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ "ร่างกายเป็นยังไงบ้าง"
"ไม่เป็นไรแล้วครับ ถ้าไม่ขยับก็ไม่เจ็บ" หานจี้หมิงยิ้มจนเห็นลักยิ้มบุ๋มลึกที่แก้มขวา เฮ่อยวี่เฉินอดไม่ได้ที่จะอยากยื่นมือไปจิ้มดูสักที
เขาอายุเท่ากับไมโล แต่เด็กกว่าไมโลไม่กี่เดือน ถือเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดในบรรดาเด็กฝึกทั้งหมด