เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Minibunny
เมื่อการนับถอยหลังเหลือสิบวินาทีสุดท้าย ผู้ชมทั้งฮอลล์ต่างพร้อมใจกันส่งเสียงนับถอยหลัง
"สาม"
"สอง"
"หนึ่ง"
แป๊ก
จอขนาดใหญ่ดับวูบลง ทั้งบนเวทีและที่นั่งผู้ชมพลันตกอยู่ในความมืดมิดพร้อมกัน
ตู้หย่าหลินสวมชุดกระโปรงยาวผ้าซาตินสีเขียวผลไม้ สวมรองเท้าส้นสูงปรี๊ดขนาดสิบห้าเซนติเมตร ส้นรองเท้าเรียวแหลมราวกับลิ่ม มีเพียงสายรัดเส้นเรียวเล็กสีเขียวสองเส้นที่รัดตรึงไว้ตรงข้อเท้า ทว่าเธอกลับก้าวเดินได้อย่างมั่นคง ทุกย่างก้าวเปี่ยมไปด้วยท่วงทำนองแห่งความมั่นใจและทะนงตน
สปอตไลต์ดวงหนึ่งส่องตามราวกับผู้ติดตามคอยตามประกบติด ส่องนำร่างเธอไปจนถึงหน้าเวที
วันนี้การแต่งตาของเธอยิ่งสะดุดตาเป็นพิเศษ เธอเลือกใช้โทนสีเขียวแมตช์กับชุด สีที่ไม่ค่อยได้ใช้ในชีวิตประจำวันแบบนี้พอมารวมอยู่บนใบหน้าของเธอกลับดูเฉิดฉายเปล่งประกายอย่างยิ่ง ขับเน้นให้เธอยิ่งดูประณีตงดงามและเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา