ตอนที่ 7 กลุ่มแฟนคลับ

เฮ่อยวี่เฉินที่ยังอยู่บนเวทีไม่ได้สนใจระบบ เขากวาดสายตามองไปยังพีระมิดที่นั่งซึ่งตอนนี้นั่งกันจนแน่นขนัด

เหลือเพียงเก้าอี้อันดับที่ 101 เท่านั้นที่ยังว่างอยู่ เหล่าเด็กฝึกต่างพากันมองเขาด้วยสายตาประเมิน ท่าทางเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ

ฟางเสียอวิ๋นซึ่งไม่ค่อยออกความเห็นเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน "ถ้าผมฟังไม่ผิด จังหวะหนักของเพลงนี้ตกอยู่ที่จังหวะ 2 กับ 4 ใช่ไหมครับ จังหวะขัดเป็นเอกลักษณ์สำคัญอย่างหนึ่งของเพลงแจ๊ส เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีใครฟังเพลงแจ๊ส และยิ่งไม่ค่อยมีใครแต่งแจ๊สแล้ว ผมไม่ได้ฟังผลงานที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้มานานมาก เมื่อกี้เธอบอกว่าเป็นเพลงที่แต่งเอง ทั้งเนื้อร้องและทำนองเป็นฝีมือเธอหมดเลยใช่ไหมครับ"

เฮ่อยวี่เฉินพยักหน้า "ครับ เนื้อร้อง ทำนอง รวมถึงการเรียบเรียง ผมทำคนเดียวทั้งหมดครับ" เขายอมรับหน้าตาเฉยอย่างหน้าหนาเป็นที่สุด

เสียงฮือฮาดังแว่วมาจากฝั่งพีระมิดที่นั่ง เดิมทีนึกว่าเป็นแค่ปืนแก๊ปธรรมดา ใครจะรู้ว่าคือปืนใหญ่ติดเครื่องบินรบ!