กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 490 ซาตาน
“คำไหนคำนั้น”
“ในเมื่อข้าบอกว่าจะปล่อยพวกเจ้าไป ก็ย่อมไม่ผิดคำพูดแน่ พวกเจ้าวางใจได้เลย”
ตงหัวพูดขึ้น
ไป๋เฉียงเวยยิ้มเจื่อน สีหน้าดูเคว้งคว้างพลางพูดว่า
“ข้ามาอยู่ที่มิติจอมเทพตั้งสิบกว่าหยวนฮุ่ยแล้ว ต่อให้เวลาของแต่ละโลกจะเดินไม่เท่ากัน แต่ดาวบ้านเกิดของข้าก็คงผ่านไปอย่างน้อยเป็นหมื่นปีแล้ว”
“พ่อแม่ ญาติพี่น้อง เพื่อนฝูง...ทุกคนที่ข้ารู้จัก ล้วนไม่มีใครมีชีวิตอยู่อีกแล้ว”
“กลับไปตอนนี้”
“มันจะยังมีความหมายอะไรอีกล่ะ”
คำพูดนี้แทงใจดำทุกคนเข้าอย่างจัง พวกเขาล้วนเป็นคนรุ่นแรกๆ ที่เข้ามาในมิติจอมเทพ บ้านเกิดเมืองนอนแปรเปลี่ยนไปจนจำไม่ได้ตั้งนานแล้ว