ตอนที่ 347 พุทธมหายาน

ตอนที่ 347 พุทธมหายาน

ตะวันขึ้นจันทราคล้อย

หนาวผลัดร้อนเยือน

เวลาสิบกว่าปีผ่านไปในพริบตา

เสวียนจั้งยังคงนั่งขัดสมาธิอยู่ใต้ต้นโพธิ์ ดำดิ่งอยู่ในการรู้แจ้งมรรคา

ต้นไม้ใบหญ้าโดยรอบเขียวชอุ่มมานานแล้ว แต่ไม่ได้ขึ้นรกชัฏ กลับคล้ายมีจิตวิญญาณ คอยโอบล้อมพิทักษ์อยู่รอบตัวเสวียนจั้ง

ไม่ไกลกันนั้น

เปี้ยนจวงกับฮั่นจือเซียนก็คอยเฝ้าปกป้องมาสิบกว่าปีเช่นกัน

สำหรับผู้บำเพ็ญเพียรอย่างพวกเขา สิบกว่าปีก็แค่งีบหลับไปตื่นหนึ่ง จึงไม่รู้สึกว่ายาวนานเลยสักนิด

ในเวลาเดียวกัน