ตอนที่ 345 เนื้อมีพิษ

ตอนที่ 345 เนื้อมีพิษ

“ฮี่ๆ เลือดเนื้อช่างหอมหวานอะไรอย่างนี้!”

“อย่ามาแย่งกับข้านะ ข้าจะเอาสมองของหลวงจีนนั่น พอกลืนลงไปคำหนึ่ง ทั้งสดทั้งหอมนุ่มลื่น รสชาตินั้น จึ๊ๆ...”

“ข้าจะเอาหัวใจกับตับของเขา...”

เหล่ามารเต้นระบำกันอย่างบ้าคลั่ง

แววตาเต็มไปด้วยความโลภ เหมือนมองเสวียนจั้งเป็นเนื้อปลาบนเขียง จัดแจงแบ่งชิ้นส่วนกันล่วงหน้าเรียบร้อย

พอได้ยินเช่นนั้น

เสวียนจั้งมีรอยยิ้มที่มุมปาก

ร่างกายของเขาชุ่มไปด้วยเลือด เลือดสดๆ ไหลเปรอะเปื้อนแท่นดอกบัว ทั่วทั้งร่างแผ่ไอปีศาจสะเทือนฟ้าดินออกมา แต่กลับคล้ายเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์ ผสานพุทธกับมารเป็นหนึ่งเดียว

เมื่อเห็นมารสวรรค์พุ่งจู่โจมเข้ามา