กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 318 คุณธรรมใช่สิ่งเกะกะเสียเมื่อไร
ในห้วงมิติว่างเปล่า
กายทองคำจำแลงขนาดยักษ์สองร่างยืนนิ่งดั่งขุนเขา สองมือค้ำฟ้า ยันรับพิภพมารสวรรค์เอาไว้สุดกำลัง
จุ่นถีก้มมองลงไป
พอมองดูผืนแผ่นดินตะวันตกที่ถูกไอปีศาจท่วมฟ้าบดบังจนมิด พร้อมด้วยเหล่านักพรตจำนวนนับไม่ถ้วนที่ตกลงสู่วิถีมาร ใบหน้าก็อดไม่ได้ที่จะฉายแววหม่นหมองเวทนา
เจียอิ่นเอ่ยปลอบใจว่า
“ศิษย์น้อง”
“ไม่พังทลายย่อมไร้สิ่งใหม่”
“ขอเพียงแดนตะวันตกเจริญรุ่งเรือง ทุกอย่างล้วนคุ้มค่าทั้งสิ้น”
จุ่นถีถอนหายใจ