กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 205 เสินหนงซื่อ
ที่ภูเขาด้านหลัง
มีกระท่อมหลังน้อยตั้งอยู่
แสงไฟสว่างไสว
เจียงขุยประคองชามข้าวก้มหน้าก้มตากินอย่างหิวกระหาย ชายชราเคราแดงยืนมองอยู่ข้างๆ พลางยิ้มตาหยี
“เจ้าหนู”
“เจ้าเป็นเด็กกำพร้าไร้ที่พึ่งพา ตาแก่อย่างข้าเองก็ตัวคนเดียว สู้ให้ข้ารับเจ้าเป็นศิษย์ สอนวิชาให้ แล้วเจ้าค่อยดูแลปรนนิบัติส่งข้าในวาระสุดท้าย ดีหรือไม่”
เจียงขุยได้ยินก็ชะงักไป
“ทำไมรึ”
“เจ้าไม่เต็มใจงั้นหรือ”