ตอนที่ 82 ไอเคราะห์แผ่ลาม

ตอนที่ 82 ไอเคราะห์แผ่ลาม

สมรภูมิเผ่าอูกับเผ่าปีศาจ

เมฆหมอกอึมครึมหม่นหมอง

เงาร่างมายาผานกู่เงื้อขวานยักษ์ขึ้นอีกครั้ง หมายจะฟาดฟันสังหารคนของเผ่าปีศาจให้สิ้นซาก และในจังหวะคับขันเส้นยาแดงผ่าแปดนั้นเอง

จู่ๆ

ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางความว่างเปล่า

หงจวินสะบัดแส้ปัดฝุ่นเบาๆ ราวกับสายลมพัดผ่านใบหน้า การโจมตีอันทรงพลังไร้เทียมทานของเงาร่างมายาผานกู่ก็สลายหายไปอย่างไร้ร่องรอยในพริบตา

เขามีสีหน้าเรียบเฉยพลางพูดว่า

“พวกเจ้าบังอาจก่อสงคราม ทำให้หงหวงปั่นป่วน สรรพชีวิตต้องเผชิญเคราะห์ รู้ความผิดหรือไม่”

ตี้เจียงรีบคุกเข่าโขกศีรษะขอรับผิด พูดด้วยสีหน้าอ่อนระโหยโรยแรง