ตอนที่ 3 ต่อจากนี้หงหวงต้องบันทึกปี

ตอนที่ 3 ต่อจากนี้หงหวงต้องบันทึกปี

ดึงสมาธิกลับมา

ตงหัวก็เอ่ยต่อด้วยเสียงดังกังวาน

“ดวงตะวันขึ้นทางทิศบูรพา ส่องสว่างทั่วผืนดิน เรียกว่ากลางวัน ดาวไท่อินแขวนเด่นบนนภา แสงเงินอาบชโลมทั่วหล้า เรียกว่ากลางคืน กลางวันกลางคืนหมุนเวียนสลับกัน นับเป็นหนึ่งวัน”

“หนึ่งวันมีสิบสองชั่วยาม ได้แก่ ยามจื่อ โฉ่ว อิ๋น เหม่า…”

“สามสิบวันนับเป็นหนึ่งเดือน”

การโคจรของดวงดาวในหงหวงนั้นมั่นคงกว่าดาราจักรทางช้างเผือกมากนัก ตงหัวจึงกำหนดให้หนึ่งเดือนมีสามสิบวันไปเลยตรงๆ ไม่มีสามสิบเอ็ดวัน

ลงตัวเป๊ะ

แบบนี้ดูสบายตากว่าตั้งเยอะ

นี่เป็นความชอบส่วนตัวเล็กๆ น้อยๆ ของคนเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำน่ะนะ