กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 412 ความอบอุ่น น้ำตาของเธอ เคราะห์กรรมที่ฉันไม่อาจเลี่ยง
บนดาดฟ้า
สายลมฤดูหนาวพัดกรอกเข้ามาในคอเสื้ออย่างไม่เกรงใจ หอบเอากลิ่นอายแห้งหนาวอันเป็นเอกลักษณ์เหนือน่านฟ้าของเมืองมาด้วย พัดจนความเย็นเยียบแทรกซึมลึกเข้าไปถึงรอยต่อกระดูก
เซี่ยไจ้ซีฟุบอยู่กับราวกันตกโลหะอันเย็นเฉียบ วางคางไว้ระหว่างแขนสองข้างที่วางซ้อนกัน สายตาทอดมองไปยังเส้นขอบฟ้าสีเทามัวซัวที่อยู่ไกลออกไป
ตึกสูงในม่านหมอกบางตาเหลือเพียงโครงร่างเลือนราง ราวกับเมืองทั้งเมืองถูกแช่แข็งเอาไว้
สวี่หยางยืนอยู่ข้างกายเธอห่างไปเพียงครึ่งก้าว เขาดึงคอเสื้อโค้ตให้กระชับเข้าหากัน กลั้นอาการสั่นสะท้านเอาไว้