กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 395 เข้าใจผิด แฟนของฉันแซ่สวี่
ประตูหลังของรถพยาบาลปิดลงเสียงดังปัง แสงไฟสีฟ้าหมุนวนห่างออกไปท่ามกลางแสงยามเช้า
กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อที่หลงเหลือในห้องโดยสารกับกลิ่นเหงื่อจาง ๆ ถูกลมแม่น้ำพัดสลายไปพร้อมกัน
เซี่ยไจ้ซียืดตัวขึ้น เข่ายังคงอ่อนแรง ปลายนิ้วยังหลงเหลือสัมผัสของคลิปหนีบกระดาษและความอบอุ่นจากการเด้งคืนตัวของหน้าอกคนผู้นั้น
เธอเอื้อมมือไปควานหาโทรศัพท์มือถือ กดให้หน้าจอติดขึ้นมา
8:38
หัวใจพลันกระตุกหยุดไปวูบหนึ่ง
การสอบเริ่มเก้าโมง ตอนนี้เหลือเวลาแค่ 22 นาที