กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 363 อดีต เราก็เคยเป็นเพื่อนสนิทที่คุยกันได้ทุกเรื่อง
แรงบีบที่ข้อมือพลันมลายหายไป เหยียนชิงเถียนชักมือกลับราวกับถูกไฟช็อต
เซี่ยไจ้ซีหมุนปิดฝาอย่างไม่รีบร้อน โลหะเสียดสีกันส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดแผ่วเบา
เธอช้อนตาขึ้น มุมปากยกยิ้มคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม แววตาราบเรียบ
“เหยียนชิงเถียน ฉันหวังว่าเธอจะเข้าใจ ตลอดหลายปีมานี้ฉันปล่อยวางได้กับทุกเรื่อง”
“แต่นั่น ไม่ได้ส่งผลให้ฉันหายแค้นหรอกนะ!”
“เซี่ยไจ้ซี เพราะอะไร มีสิทธิ์อะไรกัน?!”
ด้านหลังมีเสียงเค้นถามอย่างโหยหวนของเหยียนชิงเถียนดังขึ้นมา
น้ำเสียงนั้นแฝงไปด้วยความไม่ยอมจำนนและความสิ้นหวัง
ฝีเท้าของเซี่ยไจ้ซีพลันชะงักกึก