กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 356 ปวดใจ ฉันมีอาจารย์สวี่ ก็สมปรารถนามากแล้ว
“จริง ๆ ตั้งแต่เด็กจนโต ฉันแทบไม่เคยนอนคนเดียวเลยค่ะ”
เซี่ยไจ้ซีนอนตะแคง ผ้าห่มคลุมขึ้นมาถึงคาง สายตาทอดมองไปยังมุมหนึ่งบนเพดานห้อง
“ตอนเด็ก ๆ ที่บ้านมีแค่สามห้อง ฉันกับพี่ชายอยู่ห้องเดียวกัน พ่อแม่อยู่ห้องหนึ่ง ปู่ย่าอยู่อีกห้องหนึ่ง”
“ต่อมาพอโตขึ้นมาหน่อย พี่ชายอยากอยู่คนเดียว ฉันก็เลยย้ายไปนอนกับปู่ย่า ฉันกับย่านอนบนเตียง ส่วนปู่นอนปูฟูกที่พื้น”
“พอหลังจากนั้นพี่ชายไปอยู่โรงเรียนประจำตอนมัธยมต้น ฉันถึงได้ย้ายเข้าไปอยู่ห้องเขา พอสุดสัปดาห์เขากลับมา ฉันก็ต้องย้ายกลับไปนอนกับย่า ย้ายไปย้ายมาอยู่อย่างนั้น เหมือนประชากรเคลื่อนย้ายเลยค่ะ”
เธอยิ้มให้เขา
“จนกระทั่งเข้ามหาวิทยาลัย นาน ๆ ทีจะได้กลับบ้านสักครั้ง ก็ต้องไปนอนเตียงเดียวกับแม่ ส่วนพ่อก็ต้องไปนอนเบียดกับพี่ชาย”