กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 341 หวานชื่น ขมมากเกินไปก็ช่างมัน
เจ็ดโมงครึ่งช่วงเช้า แผนกวิสัญญีโรงพยาบาลเจียงโจวแห่งที่สอง ลิฟต์พนักงาน
เซี่ยไจ้ซียืนอยู่ข้างหน้า สวี่หยางอยู่ด้านหลังเธอ ระหว่างคนทั้งสองเว้นระยะห่างไว้เพียงหนึ่งกำปั้น
ผนังลิฟต์เงาวับราวกับกระจก สะท้อนเงาร่างคนไหวระริก
แต่เซี่ยไจ้ซีกลับจับสังเกตในเงาสะท้อนได้อย่างแม่นยำว่าคิ้วของสวี่หยางขมวดเข้าหากันทีหนึ่ง แล้วก็ขมวดอีกทีหนึ่ง
เธอเอียงศีรษะ ชายตามองไปข้าง ๆ “เป็นอะไรไปคะ?”
สวี่หยางไม่ได้ลืมตาขึ้น นิ้วเรียวยาวกดแนบไว้ที่ขมับ น้ำเสียงอู้อี้เล็กน้อย “เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ ปวดหัวครับ”