กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 339 วิสัยทัศน์ ใต้ดวงอาทิตย์ไม่มีเรื่องใหม่
เสียงอึกทึกรอบโต๊ะค่อย ๆ สงบลง หวังฉวีถึงได้เอ่ยปากอย่างไม่รีบร้อน
“ไจ้ซี” เขามองไปที่เธอ แววตาเปี่ยมด้วยความตั้งใจ “สมุดที่ฉันให้เธอตอนเรียนจบ บนนั้นเขียนว่าอะไร เธอยังจำได้ไหม?”
“คนไข้รดน้ำหล่อเลี้ยงพวกเธอด้วยเลือดและชีวิต พวกเธอจึงพึงมอบความเคารพยำเกรงอันบริสุทธิ์ใจที่สุดต่อชีวิต”
เซี่ยไจ้ซีโพล่งตอบทันควัน
หวังฉวีพยักหน้า สายตาดั่งคบเพลิงกวาดมองทุกคนในที่นั้น
“ไม่มีใครอยากเห็นอุบัติการณ์แบบนี้หรอก”
น้ำเสียงของเขาเยือกเย็นจนเกือบจะดูไร้ความปรานี
“จุดสำคัญที่พวกเธอถกเถียงกันเมื่อกี้ ล้วนเป็นเรื่องความรับผิดชอบว่าเป็นของใคร
“แต่ นี่ไม่ควรเป็นปฏิกิริยาสัญชาตญาณของผู้รักษา!”