กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 326 คุมเวที ฉันนี่แหละคือผู้บริหาร
กู้เฉินหันขวับกลับไป ปกเสื้อที่ถูกกระชากจนยับยู่ยี่ยังคงรัดแน่นอยู่ตรงไหปลาร้า นำพาความเจ็บแปลบแล่นริ้วขึ้นมา
เขาเงยหน้าขึ้น สายตาปะทะเข้ากับใบหน้าของผู้มาใหม่ แววตาพลันวูบไหวด้วยความตะลึงงันที่ยากจะสังเกตเห็น
“คุณคือ… ผู้บริหารเหรอ”
มือของญาติผู้ป่วยยังคงค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ แววตาเต็มไปด้วยความคลางแคลงใจและกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย
ผู้มาใหม่ไม่ได้ตอบคำถามในทันที
ใบหน้าของเขาคมคายเย็นชา เสื้อโค้ตตัวยาวสีดำสนิทช่วยขับให้รูปร่างดูสูงโปร่งสง่างามยิ่งขึ้น รอบกายแผ่รังสีคุกคามอันน่าเกรงขามโดยไม่ต้องออกท่าทาง ราวกับเกิดมาเพื่อยืนอยู่ในตำแหน่งผู้ออกคำสั่งโดยแท้จริง