ตอนที่ 314 ภาวะฮิสทีเรีย ภาวะเพ้อเงียบ

ตอนที่ 314 ภาวะฮิสทีเรีย ภาวะเพ้อเงียบ

“ได้ ผมเข้าใจแล้ว หมอเซี่ย วันนี้ลำบากคุณแล้วนะ”

ปลายสายนั้น เสียงของอวี๋ฉีเหว่ยเยือกเย็นและสำรวมอย่างยิ่ง

เซี่ยไจ้ซีตอบ “ค่ะ” คำหนึ่งแล้วกดวางสาย เธอยังไม่ทันได้สูดหายใจให้ทั่วท้องด้วยซ้ำ

“อาจารย์เซี่ยคะ”

ตรงเคาน์เตอร์พยาบาล พยาบาลสาวคนหนึ่งเอามืออุดหูโทรศัพท์ไว้ พลางมองมาคล้ายขอความช่วยเหลือ

“ทางหอผู้ป่วยเพิ่งโทรมาค่ะ ญาติผู้ป่วยของจ้าวลี่เสียถามว่า ทำไมการผ่าตัดเสร็จตั้งสามชั่วโมงแล้ว คนไข้ถึงยังไม่กลับไปคะ?”

เซี่ยไจ้ซีกำโทรศัพท์มือถือไว้แน่น เธอเงียบไปครู่หนึ่ง

แสงไฟบนระเบียงทางเดินสว่างขาวจนแสบตา สาดกระทบลงบนใบหน้า เผยให้เห็นความเหนื่อยล้าชั่วพริบตานั้นจนหมดเปลือก