ตอนที่ 312 ผู้ป่วยหนัก ระเบิดที่พร้อมจะบึ้มได้ทุกเมื่อ

ตอนที่ 312 ผู้ป่วยหนัก ระเบิดที่พร้อมจะบึ้มได้ทุกเมื่อ

เซี่ยไจ้ซีเดินมุ่งหน้าไปยังห้อง 8

ตอนเดินผ่านห้อง 7 ฝีเท้าไม่ได้หยุดชะงัก เพียงแต่กวาดสายตามองเข้าไปข้างในตามสัญชาตญาณ

สวี่หยางไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว

ทว่าใบหน้าที่มักประดับด้วยรอยยิ้มทะเล้นกวนประสาทนั้น ยังคงลอยเด่นอยู่ตรงหน้า

เธอรีบดึงสายตากลับมา สูดหายใจเข้าลึก ๆ สะกดกลั้นความกระสับกระส่ายที่บอกไม่ถูกนี้รวมถึงความเหนื่อยล้าที่สั่งสมมานานลงสู่ก้นบึ้งของหัวใจ

แสงไฟสีขาวสว่างจ้าภายในห้องผ่าตัดสะท้อนภาพลวงตาอันเจิดจ้าออกมาสายหนึ่ง

เธอจินตนาการว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ ณ สถานที่โล่งกว้างแห่งใดแห่งหนึ่ง ปล่อยให้สายลมพัดพากลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อและความเหนื่อยล้าทั่วร่างนี้ให้สลายไป

แต่ความคิดนี้เพียงผุดขึ้นมาชั่วพริบตาเดียว