ตอนที่ 306 กอด อย่าให้ฉันรอนานเกินไป

ตอนที่ 306 กอด อย่าให้ฉันรอนานเกินไป

ออกจากลิฟต์มาก็ถึงหน้าประตูบ้าน

มือของทั้งสองยังคงจับประสานกันหลวม ๆ นิ้วมือสอดประสาน ไม่มีใครยอมปล่อยก่อน

มุมปากของสวี่หยางยกยิ้มขึ้นสูงมาก ในหัวเหมือนถูกเติมเต็มไปด้วยน้ำผึ้ง หวานฉ่ำจนเยิ้ม แม้กระทั่งเดินก็ยังตัวลอยนิด ๆ

เซี่ยไจ้ซีหยุดเดินกะทันหัน เม้มมุมปากเล็กน้อย

“อาจารย์สวี่คะ วันนี้...ขอบคุณนะคะ”

สวี่หยางชะงักไปอาจารย์่หนึ่ง จากนั้นก็ยกมือที่กุมกันไว้ขึ้นอย่างแรง ยิ้มจนเห็นฟันเต็มปาก “อาจารย์เซี่ย ผมยังคงพูดคำเดิม บุญคุณใหญ่หลวงไม่ต้องเอ่ยคำขอบคุณ คงต้องยอมเอาตัวเข้าแลกแล้วล่ะครับ”

เซี่ยไจ้ซีตาโตขึ้นมาทันที ยังไม่ทันจะได้บ่นออกไป สวี่หยางก็ชิงเอ่ยปากขึ้นมาก่อนอีกก้าวหนึ่ง