กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 295 กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ผู้ป่วยประหลาด
สวี่หยางฉีดเลือดหลอดสุดท้ายจนหมด ถุงมือเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดสีแดงคล้ำเหนียวเหนอะหนะ
เขาถอดถุงมือไปพลาง เอียงศีรษะถามเซี่ยไจ้ซีไปพลาง “ผลตรวจแก๊สในเลือดออกหรือยัง”
เซี่ยไจ้ซีกำลังจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์เพื่อรีเฟรชหน้าเว็บ นิ้วคลิกเมาส์อย่างรวดเร็ว ปุ่มรีเฟรชถูกเธอกดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“ยังเลยค่ะ!”
“ทำไมช้าขนาดนี้ น่าจะครบสิบนาทีแล้วมั้ง”
สวี่หยางขมวดคิ้ว “เดี๋ยวผมโทรไปเร่งให้”
เขายังเดินไปไม่ทันถึงโทรศัพท์ตั้งโต๊ะ มือยังไม่ทันแตะโดนหูโทรศัพท์ เซี่ยไจ้ซีก็ตะโกนขึ้นมาประโยคหนึ่ง
“ออกแล้ว ออกแล้วค่ะ!”
น้ำเสียงของเธอแฝงความเร่งร้อนปนโล่งอก ทว่าในชั่วพริบตาที่สายตากวาดไปเห็นหน้าจอ ลมหายใจที่เพิ่งผ่อนลงก็พลันตีกลับขึ้นมาอีกครั้ง