เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 291 อึดอัด ผู้ป่วยแผลไหม้เป็นบริเวณกว้าง
“โอ้โห วิสัญญีแพทย์หลักสองคนเลย ดูท่าจะให้ความสำคัญกับพวกเรามากเลยนะเนี่ย?”
หมอหูรุ่นเก๋าจากแผนกผู้ป่วยไฟไหม้นั่งยอง ๆ อยู่ที่ปลายเตียง ยิ้มตาหยีเงยหน้าขึ้นมองความเคลื่อนไหวแวบหนึ่ง ก่อนจะก้มหน้าลงไปแกะผ้าก๊อซผืนใหญ่ที่พันอยู่บนตัวคนไข้ต่อ
ยามที่ผ้าก๊อซถูกเปิดออกเพียงมุมเดียว กลิ่นเหม็นก็พุ่งกระแทกออกมาก่อนการมองเห็นเสียอีก
นี่ไม่ใช่กลิ่นเน่าเปื่อยธรรมดาทั่วไป
มันผสมปนเปกันระหว่างกลิ่นไหม้เกรียมของการแปลงสภาพโปรตีน กลิ่นคาวหวานของของเหลวซึมออกจากแผลในเนื้อเยื่อ
แถมยังมีกลิ่นเหม็นเน่าซับซ้อนที่อธิบายไม่ถูก คล้ายกับชีสที่บานปลายเกินเหตุแล้วถูกย่างจนไหม้เกรียม
เซี่ยไจ้ซีกลั้นลมหายใจตามจิตสำนึก
“พวกคุณใส่หน้ากาก N95 กันเถอะ หน้ากากอนามัยธรรมดากันกลิ่นเหม็นนี้ไม่อยู่หรอก!”