กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 287 บอกลา ไม่มีใครเทียบเท่าเธอในความทรงจำได้
สายลมราตรีพัดผ่านช่องว่างระหว่างคนทั้งสอง หอบเอาเสียงดนตรีแว่วหวานจากห้องงานเลี้ยงมาด้วย ก่อนจะสลายหายไปในความเวิ้งว้างยามค่ำคืนอย่างรวดเร็ว
เปียนเหลียนเยวี่ยพิงราวระเบียง บุหรี่มวนเรียวยาวตรงปลายนิ้วกะพริบแสงริบหรี่วูบวาบ
“จนกระทั่งวันหนึ่ง ฉันเห็นคุณตัวเองคุยธุรกิจกับลูกค้าผู้หญิงคนหนึ่ง ท่วงท่าสง่างามของเธอคนนั้นทำให้ฉันตกตะลึงไปชั่วขณะ”
เธอเอ่ยพลางแววตาเป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อย
“ฉันพลันรู้สึกขึ้นมาว่า ทั้งที่ฉันเองก็เป็นนักศึกษาหัวกะทิที่จบจากมหาวิทยาลัยโส่วชิง ทั้งที่ฉันสามารถยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับผู้ชายได้อย่างมาดมั่นสง่างามแบบเธอคนนั้นแท้ ๆ แต่ในความเป็นจริง ฉันกลับใช้ชีวิตแต่ละวันไปอย่างว่างเปล่าไร้จุดหมาย”
สวี่หยางเอียงหน้ามองเธอ ควันบุหรี่ค่อย ๆ ลอยละล่องออกมาจากริมฝีปาก
“นี่ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการหรอกเหรอ ความมั่นคง ความมั่งคั่งน่ะ”
“ใช่ค่ะ”
เปียนเหลียนเยวี่ยยอมรับอย่างตรงไปตรงมา แต่แพขนตากลับสั่นไหวเบา ๆ