กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 257 พี่สาว ลูกหมาออดอ้อน
“ผมจะให้คุณไปทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไงกันครับ?”
จางถิงเฟิงดึงแขนเซี่ยไจ้ซีแบบกึ่งลากกึ่งจูง พาเธอมาถึงหน้าประตูห้องผ่าตัด
นิ้วมือแตะลงบนข้อมือของเธอเบา ๆ ผ่านแขนเสื้อเนื้อบาง ไม่ได้ออกแรงบีบ ทว่าก็ไม่ได้ปล่อยเช่นกัน
“ร้านขนมหวานร้านนั้นที่ผมเคยพาคุณไป คุณยังจำได้ไหมครับ?”
เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย มองเธอด้วยสีหน้าเปี่ยมไปด้วยความหวัง
เซี่ยไจ้ซีส่ายหน้าโดยไร้ความรู้สึก “จำไม่ได้ค่ะ”
“ก็ได้ครับ…”
ประกายในแววตาของจางถิงเฟิงหม่นแสงลงทันที คิ้วและหางตาลู่ตกลงอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า
“แล้วยังไงต่อคะ? ไม่ใช่ว่ากำลังพูดเรื่องที่จะให้ช่วยหรอกเหรอ?”