กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 255 ข่มใจ ความอ่อนโยนที่ไม่กล้าเข้าใกล้
“เซี่ยไจ้ซี เธอจะโวยวายอะไรนักหนา?”
ซูอิงตบปากกาในมือลงบนโต๊ะอย่างแรง ดวงตาหลังกรอบแว่นหรี่ลง แฝงแววสำรวจและเตือนสติ
“รบชนะหัวหน้าสวีมาได้ยกหนึ่ง ก็คิดว่าหลังตัวเองตรงขึ้นมาแล้วหรือ? เดี๋ยวนี้พูดจามีมีดพกมาด้วยใช่ไหม?”
ซูอิงประชดประชันอย่างเหน็บแนม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามแบบถือตนเหนือกว่า
“ฉันพูดผิดตรงไหนคะ?”
เสียงของเซี่ยไจ้ซีพลันสูงขึ้น แววตาไม่มีการหลบเลี่ยง
“ทุกคนก็ทำงานคลินิกเหมือนกัน ทำไมฉันถึงต้องทำงานการเรียนการสอนเยอะขนาดนี้คนเดียวล่ะคะ?
จ่ายเงินให้ฉันเพิ่มขึ้น หรือว่าให้ฉันเข้าเวรน้อยลงหรือเปล่า?”
แต่ละคำหนักแน่น ทรงพลัง