กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 240 คืนดี กระจกที่แตกก็ยังมีวันประสาน
“สวี่หยาง!”
เสียงเพรียกหานี้ คล้ายสะสมพละกำลังมานานถึงสิบปี สะเทือนจนอากาศสั่นไหวเบา ๆ
สวี่หยางกำลังควงแขนสวี่จงอี้เดินเข้าไปในห้องวีไอพี ฝีเท้าพลันชะงักกึก
ทั้งสองคนหันขวับกลับไปพร้อมกัน
ฟางหยวนยืนอยู่ห่างออกไปเพียงสามก้าว โคมไฟติดผนังสีเหลืองสลัวบนระเบียงทางเดินทอดเงาร่างของเธอจนยาวเหยียด
สายตาของเธอข้ามผ่านสวี่หยางไป แล้วตรึงแน่นอยู่ที่ร่างของสวี่จงอี้
อารมณ์ที่พลุกพล่านอยู่ในแววตาคู่นั้นซับซ้อนเกินไป—
ประหลาดใจ ตกตะลึง โกรธแค้น อีกทั้งยังมีความปวดร้าวที่แทบจะเอ่อล้นเบ้าตาซึ่งแม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่ทันได้มีจิตสำนึกรู้
สวี่หยางกระชับแขนแน่นขึ้นตามจิตสำนึก ปกป้องสวี่จงอี้ให้แนบชิดขึ้นอีกหน่อย