กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 234 ไม่คู่ควร ฉีดโพแทสเซียมคลอไรด์เข้าหลอดเลือดดำโดยตรง
เขาเดินยาเสร็จแล้ว ก็เดินกลับมาหน้าเครื่องดมยาสลบแล้วนั่งลง
หยิบพู่กันขึ้นมาเขียนต่อ วินาทีที่ปลายปากกาสัมผัสลงบนผิวกระดาษนั้นเอง…
“ติ๊ด… ติ๊ด… ติ๊ด…!”
เครื่องมอนิเตอร์พลันส่งเสียงสัญญาณเตือนภัยแหลมสูงบาดแก้วหู
ตัวเลขสีแดงเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง
รูปคลื่นสีเขียวพลันยืดเหยียดเป็นเส้นตรงสายเดียวในชั่วพริบตา!
ภาวะหัวใจหยุดเต้นฉับพลันแล้ว!
ปากกาของสวี่หยางหล่นกระทบโต๊ะดัง “แปะ” เขาเงยหน้าขึ้นขวับ รูม่านตาหดเล็กลงเท่าปลายเข็มในชั่วพริบตา
เขาเบิกตาจ้องมองเส้นตรงสายนั้นเขม็ง สมองว่างเปล่าไปหมดสิ้น