กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 230 เข้าเวร ผลาญโชคทั้งหมดของฉันไปสิ้น
บรรดาหมอบนเตียงผ่าตัดยังคงหัวเราะฮ่า ๆ ความยินดีที่การผ่าตัดใกล้จะเสร็จสิ้นฉายชัดอยู่ระหว่างคิ้ว
ราวกับกลุ่มเด็กประถมที่ทำเวรเสร็จสิ้นและเตรียมตัวเลิกเรียน
“พวกคุณทำเลือดออกมากหรือเปล่า?”
จู่ ๆ เสียงของสวี่หยางก็ดังแทรกมาจากทางเครื่องดมยาสลบ ทั้งเย็นชาและแข็งกระด้าง
“ไม่มีนี่”
ศัลยแพทย์หลายคนชะงักไป ก้มลงมองน้ำเกลือล้างแผล
ของเหลวโปร่งใส แทบไม่มีสีเลือด
ศัลยแพทย์หลักเองก็ประหลาดใจ ก้มลงตรวจดูอย่างละเอียดอีกรอบ “ไม่มีจริง ๆ”
ผู้ช่วยผ่าตัดคนที่หนึ่งถือเครื่องดูดเสมหะ ดูดน้ำเกลือล้างแผลออกจากช่องท้อง มีเสียงน้ำไหลดังฟ่อด ๆ