กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 214 ฝังกลบ สำนึกปกป้องตนเองที่รุนแรงเกินไป ฝังความถวิลหาทั้งหมดที่ฉันมีต่อคุณ
สวี่หยางเดินออกมาจากโรงรถ มือหนึ่งพาดเสื้อนอกไว้ อีกมือถือโทรศัพท์มือถือ เดินตรงไปยังลิฟต์
เสียงรองเท้าย่ำลงบนกระเบื้องปูพื้นดังก้องสะท้อนอยู่ในโรงรถใต้ดินอันกว้างขวางว่างเปล่า
จู่ ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น
เขาเลื่อนสายตาลงมองหน้าจอแวบหนึ่งแล้วกดรับ “แม่ มีอะไรเหรอครับ”
“สุดสัปดาห์นี้ว่างไหมลูก”
ปลายสายมีเสียงเนิบนาบของแม่ดังแว่วมา “ฟางหยวนบอกว่าพี่เขยของลูกกลับมาแล้ว อยากให้คนในครอบครัวมารวมตัวกันสักหน่อย”
สวี่หยางส่งเสียง “อ๋อ” คำหนึ่งพลางยื่นมือไปกดลิฟต์
ปลายนิ้วแตะลงบนปุ่มกด แสงสีเหลืองนวลอบอุ่นก็สว่างวาบออกมาจากด้านใน
“ทำไมวันนี้ฟังดูน้ำเสียงไม่ค่อยดีเลยล่ะ”