กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 207 ล่อด้วยผลประโยชน์ ศึกชิงบัลลังก์ในแผนก
สวี่หยางหยุดยืนอยู่กับที่ เดาะลิ้นส่งเสียง “จิ๊” อย่างรังเกียจ แววตาไม่มีความอบอุ่นหลงเหลือแม้แต่น้อย
เขายื่นนิ้วมือออกมา แคะหูอย่างไม่ใส่ใจ
“เธอเก็บความคับแค้นใจไว้ก่อน ฉันขอพูดสักคำ—”
เถาเถายิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม
น้ำตาเอ่อล้นออกจากเบ้าตา เกาะอยู่ตรงขอบหน้ากากอนามัย ใสกระจ่าง ค่อย ๆ หยดร่วงลงมาทีละหยด
สวี่หยางกอดอก น้ำเสียงไม่ช้าไม่เร็ว
“วันนี้ฉันเข้าเวร ตอนนี้ว่างมาก จะฟังเธอร้องไห้ช้า ๆ ก็ได้ แต่วินาทีถัดไปอาจจะยุ่งขึ้นมาทันที”
สายตาของเขาจับจ้องบนใบหน้าของเธอ ดวงตาคู่นั้นไม่มีความสงสาร มีเพียงการจับผิดอย่างสุขุมจนเกือบจะเย็นชา