กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 199 หลีกหนี โดพามีนที่ล่อลวง
พอเดินเข้าประตูไป บรรยากาศก็เปลี่ยนไปราวกับคนละโลกในชั่วพริบตา
สลัวราง แสงไฟพร่างพราวดั่งไพฑูรย์ แสงสีชวนวาบหวามไหลเวียนอยู่ในมวลอากาศ
ผนังเป็นคอนกรีตเปลือย มาในสไตล์ทรุดโทรมที่แฝงกลิ่นอายย้อนยุค ราวกับโรงงานร้างที่ถูกทิ้งขว้าง แล้วมีคนเก็บกู้มาจากซากปรักหักพังเพื่อเติมดวงจิตวิญญาณเข้าไปใหม่อีกครั้ง
บนเวทีมีวงดนตรีกำลังแสดง ดนตรีเป็นแนวร็อกค่อนไปทางเฮฟวีเมทัล จังหวะกลองกระหน่ำกระแทกลงบนหน้าอกเป็นระลอก ๆ
เสียงของนักร้องนำแทบจะถูกเสียงเครื่องดนตรีกลืนหายไป ทำได้เพียงจับพยางค์ขาด ๆ หาย ๆ ได้ไม่กี่คำจากเสียงดังกึกก้องแสบแก้วหูเป็นครั้งคราว
ฝูงชนด้านหน้าพากันโยกย้ายส่ายร่างอย่างเมามันไปตามจังหวะ
พวกผู้หญิงแต่งหน้าประณีต กลิตเตอร์ทอประกายวิบวับอยู่ใต้แสงไฟ
“ไจ้ซี ทางนี้”