ตอนที่ 165 หงอยเหงา หมาน้อยขนฟู

ตอนที่ 165 หงอยเหงา หมาน้อยขนฟู

“ไจ้ซี การผ่าตัดเป็นอย่างไรบ้าง”

อวี๋ฉีเหว่ยสาวเท้าก้าวเข้ามาในห้องผ่าตัด

เซี่ยไจ้ซีกำลังปรับอัตราการให้ยาผ่านเครื่อง ได้ยินเสียงจึงเงยหน้าขึ้น

“อาจารย์อวี๋ เรียบร้อยดีค่ะ ใกล้เสร็จแล้ว”

อวี๋ฉีเหว่ยเดินไปข้างโต๊ะผ่าตัด สายตากวาดมองบนโต๊ะรอบหนึ่งก่อน แล้วจึงหยุดลงที่แบบบันทึกการดมยาสลบ

เขาโน้มตัวลงเล็กน้อย กวาดตามองทีละบรรทัด ทั้งการใช้ยา ขนาดยา จุดเวลา และเส้นกราฟการเปลี่ยนแปลงของสัญญาณชีพ

พลิกดูจนหมดทีละหน้า

เขาพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

หมุนตัวเตรียมจะเดินออกไป ก้าวไปได้สองก้าว จู่ ๆ ก็วกกลับมา หยุดยืนอยู่ข้างกายเซี่ยไจ้ซี