กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 161 ประสาน เอาตัวเองเป็นเหยื่อล่อ
“หยวนเจ๋อ”
เสียงของโจวสวินแผ่วเบา เจือความสั่นเครือที่ไม่อาจสะกดกลั้น
เธอจ้องมองเขา น้ำตาไม่รู้ร่วงรินลงมาตั้งแต่เมื่อไหร่ หยดแล้วหยดเล่า ตกกระทบลงบนที่วางแขนของรถเข็น
“คุณวางกรรไกรลงก่อนเถอะค่ะ”
เธอเอ่ยทีละคำอย่างชัดถ้อยชัดคำ
“แบบนี้…พวกเราถึงจะเริ่มต้นใหม่กันได้”
ภายในห้องผ่าตัดพลันเงียบสงัดลงชั่วขณะ
มีเพียงเสียงติ๊ด ๆ ของเครื่องมอนิเตอร์ และเสียงหอบหายใจหนักหน่วงของชายหนุ่ม
สวี่หยางขยับไปอยู่ด้านหลังเครื่องดมยาสลบแล้ว