ตอนที่ 146 สวี่ลิ่วเชียน แค่ได้เห็นก็กำไรแล้ว

ตอนที่ 146 สวี่ลิ่วเชียน แค่ได้เห็นก็กำไรแล้ว

“เซี่ยไจ้ซี!”

สุ้มเสียงกระจ่างใสดังขึ้นกะทันหันจากอีกฟากของระเบียงทางเดิน

เซี่ยไจ้ซีเพิ่งเดินมาถึงหน้าประตูห้องพักฟื้น ฝีเท้าก็ชะงักงันไปตามใต้จิตสำนึก

ไม่ต้องหันกลับไปดูก็รู้ว่าเป็นใคร

เธอเม้มริมฝีปาก แกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน ยกมือขึ้นหมายจะผลักประตูห้องพักฟื้น

“เซี่ยไจ้ซี!”

เสียงเรียกครั้งที่สองใกล้เข้ามามากกว่าเดิม ทั้งยังชัดเจนขึ้น แฝงความหมายลึกซึ้งในทำนอง ‘คุณแกล้งทำต่อไปเถอะ ผมจะรอดูว่าคุณจะแกล้งทำไปได้ถึงเมื่อไหร่’

เซี่ยไจ้ซีกัดฟันตัดสินใจ

นอกจากจะไม่หยุดแล้ว ฝีเท้ายิ่งเร่งเร็วขึ้นไปอีก