เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 109 รำแพน ยมราชเร่งทำผลงาน
ขณะที่เซี่ยไจ้ซียกถาดอาหาร พลางมองฝูงชนที่เบียดเสียดกันแน่นขนัดด้วยความเคว้งคว้าง สวี่หยางก็กำลังยัดข้าวสวยคำสุดท้ายเข้าปากพอดี
เขาเคี้ยวข้าวพลางกวาดสายตามองฝูงชนไปเรื่อยเปื่อยอย่างไร้จุดหมาย เพียงแวบเดียวก็มองเห็นเธอ
ยัยหนูคนนั้นกำลังชะเง้อชะแง้มองซ้ายแลขวา เหมือนหนูแฮมสเตอร์ที่กำลังหาอาหาร เธอยกถาดกวาดมองไปทั่วบริเวณ ทว่ากลับหาที่ว่างไม่เจอเลยสักที่เดียว
สวี่หยางกลืนข้าวลงคอ แล้วเอาข้อศอกกระทุ้งไปด้านข้าง
กู้เฉินที่กำลังก้มหน้าก้มตากินอย่างเอาเป็นเอาตายแทบจะทิ่มหน้าลงไปในถาดอาหาร
“เฮ้ อาเฉิน วันนี้นายมีเคสการส่องกล้องหลอดลมไม่เยอะเหรอ?”
กู้เฉินกำลังก้มหน้าก้มตากิน ตะเกียบในถาดอาหารขยับพุ้ยอย่างรวดเร็ว
“เยอะสิ!”
สวี่หยางเหลือบมองเขาตาขวาง “งั้นยังไม่รีบกินอีก?”