กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 67 น่าหวาดหวั่น หลอดยาควบคุมสำหรับยาสลบที่สูญหาย
เซี่ยไจ้ซีนอนอยู่บนเตียง บนใบหน้ามีรอยยิ้มโง่งมที่ซ่อนไว้ไม่อยู่
สวี่หยาง
ชื่อนี้ราวกับตราประทับอันอบอุ่นที่ประทับลงในห้วงความคิดอันสั่นไหวของเธอ ส่วนโค้งเว้าของใบหน้าด้านข้างของเขาที่สลับไปมาระหว่างแสงสว่างและความมืดริมหน้าต่างรถ การสัมผัสแผ่วเบาราวกับมีจริงและไร้ตัวตนของปลายนิ้วยามรับแก้วเหล้าไป อีกทั้งอุณหภูมิอันแห้งผากที่กลางฝ่ามือของเขา
ทุกรายละเอียดล้วนเหมือนภาพสโลว์โมชัน ที่ฉายวนซ้ำไปมาในหัวของเธอ
ทันใดนั้น เสียงกระดิ่งโทรศัพท์ที่บาดหูก็ทำลายความเงียบงันลง
เธอขมวดคิ้ว คลำหาโทรศัพท์มือถืออย่างเชื่องช้า
เบอร์แปลก
ไม่คิดแม้แต่น้อย เธอกดตัดสาย แล้วโยนกลับไปข้างหมอน