ตอนที่ 46 มื้อดึก ฉันยังอยากทำงานนี้อยู่

ตอนที่ 46 มื้อดึก ฉันยังอยากทำงานนี้อยู่

เซี่ยไจ้ซีหันหลังเดินเข้าห้องครัว สวี่หยางก็เริ่มเดินไปเดินมาในห้องรับแขกโดยไม่รู้ตัว

ภายใต้แสงไฟ ร่างผอมสูงของเขาถูกทอดเป็นเงาวูบวาบไหวไปมา

แขนเสื้อเชิ้ตพับขึ้นลวก ๆ ถึงท่อนแขน เผยให้เห็นข้อมือที่มีสันกระดูกคมชัด เขาใช้ข้อนิ้วโป้งค้ำคางไว้ด้วยความเคยชิน สายตาเหลือบมองประตูแก้วห้องครัวเป็นระยะ

ในใจกำลังทำการพิพากษาอย่างดุเดือด วันนี้เขาโดนผีตัวไหนเข้าสิงกันแน่?

เริ่มจากราวถูกผีดลใจจนต้องนัดกินมื้อดึกมื้อนี้ให้ได้ แถมยังกระตือรือร้นขับรถบึ่งมา พอมาถึงหน้าประตูบ้านเขา ก็ดันไปพูดว่า “รออยู่หน้าประตูบ้านเธอ” ถ้าไม่ใช่เพราะรู้ใจตัวเองดีว่าไม่ได้คิดอะไร คงต้องสงสัยว่ากำลังเล่นละครถอยเพื่อรุกอยู่แน่ ตอนนี้ยิ่งไปกันใหญ่ เพียงเพราะปากไว กลับต้องมานั่งกินในบ้านเขาจริง ๆ…