ตอนที่ 10 ภาวะออกซิเจนต่ำ วินาทีช่วยชีวิตของวิสัญญีแพทย์

ตอนที่ 10 ภาวะออกซิเจนต่ำ วินาทีช่วยชีวิตของวิสัญญีแพทย์

ช่วงบ่าย เซี่ยไจ้ซีนั่งอยู่ตรงมุมห้องผ่าตัดตามลำพัง สายตาเหม่อมองไปที่หน้าจอเครื่องมอนิเตอร์

รูปคลื่นที่เต้นเป็นจังหวะเหล่านั้น ท่ามกลางเสียงเครื่องมือแพทย์กระทบกันติงตัง กลับดูซ้ำซากจำเจและดื้อรั้นเป็นพิเศษ

ทว่าคำพูดนั้นของสวี่หยางกลับดังก้องเข้ามากระทบเยื่อแก้วหูอย่างชัดเจนและผิดจังหวะเวลา:

“ความกดดันจะกลายเป็นประวัติการรักษา ความน้อยเนื้อต่ำใจจะกลายเป็นเส้นทางขรุขระ”

…เหอะ แร็ปคล่องขนาดนี้ มาเป็นวิสัญญีแพทย์ช่างเสียดายของจริง ๆ

มุมปากของเธอหยักยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว ราวกับถูกตะขอเล็ก ๆ เกี่ยวขึ้นมา แม้จะพูดไม่ได้ว่าสนิทสนมกับคนผู้นั้น แต่พอนึกถึงตอนนี้ ดูเหมือนเขาก็ไม่ได้เหยาะแหยะเหลวไหลไปเสียหมดเหมือนอย่างภายนอก

เสียงกระดิ่งโทรศัพท์พลันระเบิดดังขึ้นในวินาทีนี้