กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 3 ตัวซวย กิจวัตรอันยุ่งเหยิงของหมอโพสต์อิต
ตอนที่เซี่ยไจ้ซีรุดไปถึงห้อง 20 ผู้ป่วยก็นอนอยู่บนโต๊ะผ่าตัดแล้ว
“มาพอดีเลย วิสัญญีแพทย์หลักมาแล้ว เตรียมให้ยาสลบ” ศัลยแพทย์ระบบทางเดินปัสสาวะโยนโทรศัพท์มือถือลงบนรถเข็นวิสัญญี ก่อนจะสาวเท้าไว ๆ มาข้างเตียงแล้วตบไหล่ผู้ป่วยเบา ๆ
“เอาละ เรามาตรวจเช็กข้อมูลกันหน่อย คุณชื่ออะไรครับ?”
เซี่ยไจ้ซีไม่ได้ตอบรับคำพูดนั้น
เธอจับมือซ้ายของผู้ป่วยขึ้นมา จากนั้นก็หันขวับไปมองศัลยแพทย์หลักด้วยสีหน้าแข็งค้าง “ทำไมถึงไม่ยอมให้ห้องเตรียมการเจาะหลอดเลือดแดงคะ?”
อาจเป็นเพราะสีหน้าของเซี่ยไจ้ซีดูเคร่งขรึมผิดปกติ ศัลยแพทย์หลักจึงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มระรื่นขยับเข้ามาหา
“โธ่ การผ่าตัดเล็กนิดเดียว พวกเราลงมือกันเร็วมาก ครึ่งชั่วโมงก็เสร็จแล้ว การเจาะหลอดเลือดแดงมันเสียเวลาเกินไปน่ะ”
“แต่ผู้ป่วยรายนี้มีประวัติภาวะสมองขาดเลือดนะคะ” เซี่ยไจ้ซีจ้องตาเขา เอ่ยเน้นทีละคำ