เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 427 โรงงานทำเงินที่พยายามปกปิดอย่างสุดกำลัง
"ฮัดเช้ย!"
จางเถี่ยต้านสวมชุดคนงานอยู่ในโรงงาน จู่ ๆ ก็จามออกมาโดยไม่ทันตั้งตัว
ต้องเป็นต้าเป่ากำลังบ่นถึงเขาแน่ ๆ ตอนนี้ไม่รู้จะร้อนใจขนาดไหนแล้ว ไม่รู้ว่าพบเบาะแสที่เขาทิ้งไว้หรือยัง
"พี่ชาย นายเพิ่งมาใหม่ใช่ไหม!"
"นาน ๆ ทีจะเห็นหน้าใหม่ คนที่นี่เดินไปเดินมาจนเห็นหน้าเบื่อหมดแล้ว ตอนนี้ข้างนอกเป็นอย่างไรบ้าง? ฉันถูกขังอยู่ที่นี่มากกว่าหนึ่งปีแล้ว...เฮ้อ! ช่างเถอะ นายเองก็เพิ่งมา คงยังปรับตัวไม่ได้ ฉันไม่พูดสะกิดเรื่องเศร้าใจของนายดีกว่า"
ชายที่พูดเดินจากไปอย่างหดหู่
จางเถี่ยต้านไม่ได้คิดจะเรียกเขาไว้
เขาระแวงทุกคนที่อยู่ข้างในตามสัญชาตญาณ คนในรถพวกนั้นทำอะไรเขาไม่ได้เลย ทั้งสามคนต้องจากไปในสภาพหัวแตกเลือดอาบ
ยังดีที่จางเถี่ยต้านถูกโยนออกมา เขาจดจำทิศทางการไหลของท่อใต้ดินทั้งหมดได้ จึงอาศัยความทรงจำตามมาถึงที่นี่