เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 422 อุ่นใจเมื่อได้พบคนคุ้นเคย
อวี๋เนี่ยนยืนอาบแสงแดดอยู่ มือถือถังสี คอยทาสีลงบนโครงรถอย่างไม่หยุดมือ
"สีชนิดนี้ป้องกันรังสีได้นะ กว่าจะทำสำเร็จต้องใช้ความพยายามไปไม่น้อย แถมยังเป็นสีด้านด้วย พอเปิดตัวออกมาต้องดูเท่มากแน่ ๆ"
เติ้งหู่อุ้มลูกอยู่ วันนี้จางเสี่ยวฉินทำความสะอาดบ้านและขี้เกียจเลี้ยงลูก เติ้งหู่จึงกลายเป็นพ่อบ้านเลี้ยงลูกเต็มเวลา ตลอดทั้งวันในสถาบันวิจัยจึงมีเสียงหยอกล้อเด็กดังอยู่เรื่อย ๆ
อวี๋เนี่ยนอดรังเกียจไม่ได้
"อุ้มเด็กไปไกล ๆ หน่อย กลิ่นสีแรง เดี๋ยวเด็กจะสูดเข้าไป"
เติ้งหู่เชื่อฟังอย่างยิ่ง ที่สำคัญคือกลัวอวี๋เนี่ยนไปฟ้อง กลับบ้านแล้วเขาจะถูกจัดการเอาได้ หวงจี้เซิงเองก็ดูเกียจคร้าน ในที่สุดก็ได้พักผ่อนเสียที
"จุ๊ ๆ คิดไม่ถึงว่าผู้ชี้แนะอวี๋จะลงมือทำเอง ฉันนึกว่าเธอจะสร้างเครื่องจักรขึ้นมาสักเครื่องเพื่อไม่ต้องใช้แรงคนเสียอีก"
มือที่กำลังทาสีของอวี๋เนี่ยนชะงัก
"ที่สำคัญคือขี้เกียจ"