เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 420 โลกนี้จะมีเรื่องโชคดีมากมายขนาดนั้นได้อย่างไร
ทังจิ้งนั่งตัวแข็งอยู่บนตักซางสิงโจว ชายคนนี้เช็ดน้ำตาให้เธออย่างอ่อนโยน กิริยาสุภาพเรียบร้อย ถึงขั้นดูเป็นสุภาพบุรุษอยู่บ้าง
แต่เขากลับโอบกอดเธออย่างไม่ยอมให้ขัดขืน แม้กระทั่งลูบแผ่นหลังเธอผ่านเนื้อผ้า ความจริงเป็นการกระทำที่ล่วงเกินมาก แต่ไม่รู้ทำไมเธอถึงไม่รู้สึกขัดใจขึ้นมา
เถ้าแก่หวังมองท่าทางคล่องแคล่วเป็นธรรมชาติของซางสิงโจว แล้วมองทังจิ้งที่กำลังหลงเชื่อ ก่อนหัวเราะเยาะ ผู้ชายอย่างซางสิงโจวแปลกประหลาดจริง ๆ หากเขาคิดจะเล่นกับใคร ก็จะให้ความหวานก่อน...แล้วค่อย ๆ ล่วงล้ำขอบเขตจนอีกฝ่ายแทบหายใจไม่ออก
เหมือนหัวหน้าหนานสวินไม่มีผิด
เวลานี้ งานเลี้ยงวันเกิดที่หนานสวินจัดขึ้นจบลงอย่างสมบูรณ์แบบ แม้ใช้เวลาไม่นาน แต่ก็แสดงให้เห็นถึงการให้ความสำคัญอย่างเต็มที่
แม้แต่เวลากินอาหารยังต้องเร่งให้สั้นลง
"หนานสวิน คิดไม่ถึงว่านายจะกล้าขนาดนี้"
"คุณชายชมเกินไปแล้วครับ"
"ฮ่า ๆ หนานสวิน เรียกชื่อฉันตรง ๆ ก็ได้ ทำตัวห่างเหินกันเกินไปแล้วมั้ง!"