เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 411 ข่มขู่ด้วยเหล้าสองแก้ว!
เวลานี้ซางสิงโจวกำลังพูดคุยหัวเราะอย่างสนุกสนานอยู่ในงานเลี้ยงที่ตัวเองจัดขึ้น เขามองเหล่าผู้มีอิทธิพลหลายคนที่มารวมตัวกัน กว่าจะสามารถแทรกซึมเข้าไปในกลุ่มของคนเหล่านี้ได้ เขาต้องทุ่มเทความพยายามไม่น้อย
"เถ้าแก่ซาง ได้ยินว่าบ่อนพนันของคุณใกล้จะเปิดแล้ว ช่วงก่อนสร้างความเคลื่อนไหวใหญ่โตไม่น้อยเลยนี่"
"ครั้งก่อนมีคนตายตั้งมากมาย แต่สถานีตำรวจยังช่วยปิดเรื่องเอาไว้ได้ ต้องยอมรับว่าเถ้าแก่ซางมีความสามารถอยู่หลายส่วนจริง ๆ ตำรวจแถวถิ่นพวกเราน่ะ...หัวแข็งกันทั้งนั้น คิดไม่ถึงว่าสุดท้ายยังจัดการได้!"
"ฮ่า ๆ ๆ สมแล้วที่เป็นเถ้าแก่ซาง"
"แต่บ่อนพนันของคุณมีบริการหลายอย่างที่คล้ายกับองค์กรเสี่ยวเหอในข่าวลืออยู่บ้าง หรือว่า...พวกคุณมีความเกี่ยวข้องกัน?"
"ให้ตายเถอะ พูดถึงเรื่องนี้แล้วฉันก็โมโห เสี่ยวเหอครองความเป็นใหญ่แถวนี้ไม่ใช่แค่วันสองวัน ครั้งก่อนที่ที่ดินของฉันเกิดเรื่อง ก็คงเป็นฝีมือพวกมันเสียเป็นส่วนใหญ่ ลูกน้องฉันถูกจับเข้าไปตั้งหลายคน..."
"ฉันเองก็ทนดูไม่ไหว แต่จะทำอย่างไรได้...ต่อให้อยากแก้แค้น นายหาถิ่นของพวกมันเจอหรือ?"
"ได้ยินว่าช่วงก่อน...เถ้าแก่ซางโชคดีได้เข้าไปครั้งหนึ่ง ทั้งยังได้รับการต้อนรับอย่างดี...ไม่ทราบว่า..."
ชายคนหนึ่งจ้องมองซางสิงโจวตรง ๆ พยายามจับอารมณ์จากแววตาของเขา