กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 391 แมลงสาบที่ฆ่าเท่าไรก็ไม่ตาย
เมื่อได้รับโทรศัพท์มาคุยต่อ กู้เย่จึงเข้าใจความรู้สึกของสวี่ชิงซื่อ
ที่แท้แม้แต่เสียงลมหายใจของคนรัก ก็ยังทำให้เขารู้สึกอยากฟังอยู่ตลอด
"ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม?" เสียงใสอ่อนโยนของอวี๋เนี่ยนดังเข้ามาถึงหัวใจกู้เย่
"ทุกอย่างปกติดี แค่ฉันคิดถึงเธอ คิดถึงทุกวัน ทุกเวลา ทุกนาที" กู้เย่พูดตรงไปตรงมาจนสวี่ชิงซื่อประหลาดใจ
อวี๋เนี่ยนหัวเราะเบา ๆ สองสามครั้ง
"ฉันก็เหมือนกัน คิดถึงนายมาก เมื่อกี้ฉันถูกเข็มแทงนิ้วด้วย"
กู้เย่ใจหายวาบ รีบถามทันที
"ทำแผลแล้วหรือยัง?"
หรือว่าเธอกำลังทำรองเท้าให้เขา?