กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 334 ส่งตัวเขาคืนไปอย่างสมบูรณ์
อาเหลิ่งมองหม่าถูที่กำลังโทรศัพท์ด้วยสีหน้าเรียบเฉยอยู่ข้างหน้า ส่วนสีหน้าของเขาเองกลับเปลี่ยนไปสารพัด ทั้งหวาดกลัว กังวล และไม่อยากเชื่อ
ในหัวลูกพี่ของเขามีขนลายัดอยู่หรือไง?
ทำไมกัน!
หลอกล่อให้ไอซือเค่อเข้ามาในประเทศแบบนี้จะดีจริง ๆ หรือ?
อีกอย่าง ไอซือเค่อใช่คนที่จะหลอกกันได้ง่าย ๆ เสียที่ไหน!
เรื่องใหญ่ขนาดนี้ คิดจะตัดสินใจก็ตัดสินใจเลยอย่างนั้นหรือ?
แต่ว่า...คนที่พวกเขาใช้ล้วนเป็นคนของไอซือเค่อทั้งนั้น!
กล้าหักหลังกันเองถึงขนาดนี้ ต้องใจกล้าแค่ไหนกัน?
หลังหม่าถูวางสาย สีหน้าของเขากลับสงบนิ่งกว่าอาเหลิ่งมาก เขาเปิดหน้าต่างแล้วเอนตัวพิงขอบหน้าต่างสูบบุหรี่