กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 319 เล่นอยู่ฝ่ายเดียวมาตั้งแต่ต้นจนจบ
หม่าโถวโน้มตัวลง กดไหล่เยว่เสี่ยวกุ้ยไว้แล้วจ้องตาเขา "ถูกโจรด้วยกันหักหลังอย่างนั้นหรือ?"
"แล้วนายมีบทบาทอะไรในเรื่องนี้?"
เยว่เสี่ยวกุ้ยมองหม่าโถวที่กำลังโกรธจัด เขาคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าอีกฝ่ายจะมั่นใจขนาดนี้ว่าเป็นฝีมือเขา
"หลักฐานล่ะ!"
"นายบอกว่าฉันเป็นคนทำ ก็เอาหลักฐานมาสิ?"
เยว่เสี่ยวกุ้ยรู้ดีว่าเขากับเสี่ยวหู่ร่วมมือกันอย่างแนบเนียนไร้ช่องโหว่ แม้แต่เส้นผมและฝุ่นก็ยังระวังไม่ให้ผิดสังเกต ประสบการณ์การใช้ไหวพริบต่อสู้กับพ่อแม่มาหลายครั้งตั้งแต่เด็กถูกนำมาใช้จนถึงขีดสุดในช่วงเวลานั้น
เขามั่นใจด้วยว่าหม่าโถวไม่มีหลักฐานแน่นอน และสิ่งที่ได้รับกลับมาก็เป็นความเงียบกับดวงตาคู่หนึ่งที่เต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อนจริง ๆ