กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 317 ความระแวดระวังของทหารหน่วยรบพิเศษ
"จุ๊ ๆ นายกับหลีเปียวอยู่กันคนละระดับเลย มิน่าถึงสู้เขาไม่ได้" ข่งหมิงพูดตามความจริง
พูดจบเขาก็มองเฝิงเพ่ยหลินอย่างดูแคลน ก่อนหันหลังเตรียมเดินออกไป เฝิงเพ่ยหลินทนฟังคำพูดแบบนี้ไม่ได้ที่สุด จึงตะโกนเรียกข่งหมิงไว้ด้วยความโกรธ
"ฉันเคยเอาชนะมันได้ตั้งหลายครั้งนะ!"
ข่งหมิงกลับยิ่งสงบนิ่ง "ทุกครั้งเขาคงจงใจอ่อนข้อให้สินะ เพราะครั้งนี้พวกเรายังพบร่องรอยต้นกล้าบนต้นไม้ที่อยู่ไม่ไกล เหมือนกับรอยสักรูปต้นกล้าไม่มีผิด"
"นั่นหมายความว่าหลีเปียวเฝ้าดูนายถูกจับตั้งแต่ต้นจนจบ!"
"แถมยังคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าแล้วด้วย... มันตั้งใจมาดูนายขายหน้าโดยเฉพาะ พอนายบอกว่าเคยเอาชนะมันได้ ก็เลยเชื่อยากจริง ๆ!"